Dýrið gengur laust

 

Í Heimildinni rekst ritari á grein eftir Borgþór Arngrímsson, þar sem sagt er frá rússafælni sem komin er á hátt stig innan danska hersins.

Þar er sagt frá manni sem rekinn var úr danska hernum sem hafði verið giftur konu nokkurri sem hann hafði kynnst fyrir löngu síðan en sú reyndist vera af rússneskum uppruna.

Í greininni segir:

,,Frederik Hansen hefur allt frá árinu 1982 fengið svonefnda öryggisvottun (sikkerhedsgodkendelse) frá þeirri deild Leyniþjónustu danska hersins sem fer með þau mál. Allir fastráðnir hermenn og margir aðrir starfsmenn hersins þurfa að fá slíka vottun. Til eru nokkrir flokkar öryggisvottunar eftir því hvaða stöðu viðkomandi gegnir innan hersins. Ekki eru fastlagðar reglur um tímalengd öryggisvottunar.

Verði breyting á stöðu einstaklings sem gegnir þjónustu ber honum að tilkynna slíkt til „vottunardeildarinnar“ sem þá ákveður hvort gera þurfi nýja áreiðanleikaskýrslu og útbúa nýja öryggisvottun.“

Vinir vorir og fyrrum yfirráðendur eru sem sé lítið betri en við, þar sem utanríkisráðfrúr tvær, hafa verið með á heilanum fyrirtæki sem heitir nafninu ,,Vélfag“, sem starfar við tæknibúnað til sjávarútvegs.

Þetta ,,voðalega“ fyrirtæki vilja þær kveða í kútinn og það er þeim að takast, með fulltingi þeirra sem með stjórn íslenska ríkisins fara og gildir þá einu hvort um núverandi ríkisstjórn er að ræða, eða ,,ríkisstjórnina“ sem var þar á undan.

Tengsl við Rússland eru sem sagt bönnuð af utanríkisráðherrum, sem eru reyndar frúr og nú bíðum við spennt eftir því hvenær þjarmað verður að fyrirtækjum sem hafa tengsl við Bandaríkin, Ísrael eða önnur þau sem vaðið hafa yfir og herjað á önnur ríki.

Það er vandi að vera ráðherra og það er líka vandi að vera manneskja og gildir þá einu hverskyns eða þjóðar viðkomandi er.

Fyrrverandi utanríkisráðherra rak rússneska sendiherrann af landi brott og sú sem við tók myndi væntanlega gera það aftur, væri það hægt.

Mennirnir sem sagt er frá í grein Borgþórs hafa þjónað í danska hernum og ekki kemur annað fram að þeir hafi gert það af samviskusemi.

Sagan mun dæma frammistöðu íslenskra ráðherra en leiða má að líkum að þeir fái í besta lagi feimnislegt bros.

Ritara rekur ekki minni til að bandarískur sendiherra hafi verið rekinn á brott frá landinu okkar, en sé miðað við hvað til þarf gagnvart þeim rússneska hafa tilefnin sannarlega verið næg í fortíðinni og svo sannarlega í nútíðinni líka.

Það þykir ekki kurteisi að ,,skella á“ og þaðan af síður líklegt til árangurs til að leysa deilur, enda hefur ástandið í heiminum hvorki lagast né versnað fyrir sprikl af þessu tagi.

Slysið sem aldrei má gleymast

 

Í rússneska miðlinum Russya Today er rifjað upp og farið yfir kjarnorkuslysið í úkraínska kjarnorkuverinu í Chernobyl.

Við erum mörg sem munum efir hinu hörmulega slysi sem varð við rekstur kjarnorkuversins í Chernobyl og sem fylgdumst með því af athygli hvernig fara myndi í slagnum við þau ógnaröfl sem losnað höfðu úr læðingi, vegna mistaka sem alls ekki mega gerast við rekstur slíkra vera.

Í miðlinum sem hér er vitnað til er sagt nokkuð ítarlega frá því sem gerist og hvernig við var brugðist þegar ljóst var hvernig komið væri.

Greininni fylgja nokkrar myndir og á þeirri sem hér er að ofan má sjá hvernig stjórnborðið lítur, eða öllu heldur leit út, áður en óhappið varð; óhapp sem rekja má til þess að gerð voru mannleg mistök, en á myndinni sem er hér að neðan, sést orkuverið eftir að ólánið hafði orðið.

Við vitum af fyrri fréttum að menn sem voru við stjórn í verinu, ákváðu að láta reyna á stjórnbúnað þess ef til óhapps kæmi s.s. bilunar af einhverju tagi, sem krefðist neyðarafls sem framleitt yrði með dieselrafstöðvum.

Þarna sannaðist hið fornkveðna að menn eiga ekki að vera að fikta í því sem þeir kunna ekki með að fara og allra síst ef þeir þekkja ekki búnaðinn sem þeir ætla að notast við.

Ýmislegt fór því á annan veg en reiknað hafði verið með og niðurstaðan varð, eitt hið versta kjarnorkuslys sem menn kunna frá að greina.

Óhöpp af þessu tagi haf orðið allt of víða s.s. á svokallaðri Þriggja mílna eyju og í Japan eftir ógurlegan jarðskjálfta og fleiri mætti nefna.

Nokkur dæmi eru talin upp í greininni sem vísað er til hér í upphafi. Ritari hefur ekki farið yfir hvort það er um tæmandi upptalningu að ræða en áhugasamir geta nálgast greinina með því að nota tengilinn.

Ófriðarástand er nú um stundir milli Úkraínu og Rússlands.

Nokkur kjarnorkuver eru á svæðinu og óskandi er, að ekki verði annað óhapp af þessu tagi.

Nefna má að verið í Zaproitsya, sem legið hefur undir sprengjuvarpi frá Úkraínum um langan tíma, en þeir telja það líklega vera sér til framdráttar í hernaðinum, að skaða verið og varnarhjúp þess.

Hvernig þeim getur dottið í hug að leika sér með eld af þessu tagi verður ekki reynt að útskýra hér, en aðeins vonað, að þeim takist ekki að rjúfa steinsteypta skjöldinn sem er verinu til varnar.

Hin hliðin á því máli er, að finna þarf lausn á þeim ágreiningi sem veldur ófriðnum milli ríkjannna, kafa ofan í hver hann er í raun og semja síðan um frið, sem byggir á traustum grunni.

Selurinn hefur mannsaugu

 

ESB- kostir og gallar

Maí 1, 2026

Óflokkað

Á mbl.is er sagt frá niðurstöðu athugunar HÍ á inngöngu Íslands í ESB og eins og við mátti búast munu bæði kostir og gallar fylgja því að ganga ínn í sambandið.

Svo dæmi sé tekið mun Ísland missa sjálfstæða peningastefnu og mun það fylgja inngöngunni, en menn geta síðan haft sínar skoðanir á því hvort slík stefna hafi verið einhvern tíma til í voru landi.

Eins og kunnugt er, þá er hæpið að hægt sé að glata því sem ekki er til og vel geta verið deildar meiningar um hvort ,,peningastefna“ hafi nokkurn tíma verið til hér á landi og sé niðurstaðan sú að svo hafi ekki verið þá er sem sagt engu að tapa í því efni.

Við eigum peningamusteri í miðbæ Reykjavíkur sem kallað er Seðlabanki Íslands og þar á bæ munu menn rembast við líkt og rjúpan við að móta slíka stefnu.

Við munum hvernig fór í hruninu og ekki vantaði að þá voru miklir menn við stýrið á peningaskipinu en allt kom fyrir ekki og hagkerfið hrundi með brauki og bramli eftir að ,,garkar“ landsins höfðu siglt því í strand.

Það varð sem sagt ,,úti ævintýri“ þá og vafalaust getur svo orðið aftur, því það vantar að minnsta kosti ekki viljann, kunnáttuna og tilburðina.

En svo getur líka verið, að búið sé að leysa vandann með stjaksetningu rússnesks ættað fyrirtækis sem fóru í taugarnar á ríkis- stjórninni? sem var og sem sú sem nú er þorir ekki að reyna að vinda ofan af.

En selirnir sem hafa mannsaugu leiða þetta sem annað hjá sér, njóta lífsins með sínum hætti og hugsa um daginn í dag og taka morgundeginum með ró.

Eru jarðgöng lausnin?

 Þeir voru til sem vöruðu við því, að raunhæft væri að höfn á þessum stað yrði nothæf til lengdar og nú hefur það sannast að svo er.

Landeyjahöfn

Staðan er ekki góð, því að ekki hefur tekist að halda hafnleysunni á Landeyjasandi opinni, sem veldur því að sigla þarf til Þorlákshafnar í staðinn, sem reyndar er ekki verri kostur en var áður en Landeyjahöfn varð til.

Þessu til viðbótar er önnur aðalvél ferjunnar Herjólfs biluð og því er ekki hægt að sigla með sama hraða og venjulega, sem kemur sér vissulega illa þegar siglingarleiðin er lengri.

Að því sögðu, þá er ekki verra að fara milli lands og Vestmannaeyja frá Þorlákshöfn og jafnvel betra, því sé ætlunin t.d. að fara á höfuðborgarsvæðið einhverra erinda, þá er akstursleiðin styttri.

Það er sem sé styttri og greiðara að fara um Þrengslin frá Þorlákshöfn til Faxaflóasvæðisins og Suðurnesjanna (Keflavíkurflugvallar), og sé ætlunin að fara austur um, þá er greið leið að fara fyrir neðan Selfoss og síðan þaðan til austurs.

Þannig er hægt að losna við hina ömurlegu umferðarteppu sem er í gegnum Selfoss, sem reyndar horfir til betri vegar, þ.e.a.s. þegar hin nýja brú fyrir ofan Selfoss kemst í gagnið.

Og eins og við vitum, þá kann Framsóknarflokkurinn lausn á þessum vanda sem öðrum, því fyrrverandi formaður flokksins fann draumaprins í Ameríku sem hafði lausn á þessum vanda og eflaust mörgum öðrum!

Sá ætlaði að stinga í samband við íslenskt rafmagn, hátækni töfrabor sem átti að búa til göng til Vestmannaeyja með því að bræða bergið, en eins og oft er með framsóknarboðskapinn, þá var um töfrabrögð að ræða og ritari minnist þess t.d. ekki að hafa séð hvað átti að verða um hið bráðna berg sem yrði til í þessu merkilega gangagosi!

Hvað það var sem kom fyrir aðra aðalvél Herjólfs veit ritari ekki, en alvarlegt hlýtur það að vera eitthvað talsvert fyrst ekki er hægt að gera við vélina og illt er fyrir Vestmanneyinga að búa við þá stöðu sem nú er.

Unirritaður hefur nokkrum sinnum farið milli lands og eyja, bæði frá Þorlákshöfn og Landeyjahöfn.

Það gekk vandræðalaust og það verður ekki fullyrt hér, hvort ferjan sem farið var með, frá og til Þorlákshafnar, var gangmeiri en sú sem nú siglir fyrir hálfu vélarafli þar á milli.

Komin er af stað vinna við að kanna berglögin sem fara þarf í gegnum til að gera göng (með gamla laginu) milli lands og Eyja en ef sú vinna leiðir til þeirrar niðurstöðu að það sé gerlegt að bora göng þá yrði það væntanlega góð lausn.

Við búum í eldvirku landi og því þarf að fara gætilegar en ef svo væri ekki.

Það gaus á hafsbotni og þá myndaðist Surtsey, og það gaus í Vestmannaeyjum sjálfum, sem seint gleymist, og það gaus í Eyjafjallajökli og Heklu.

Katla gaus síðast 1918 sé rétt munað og ef til vill er einhverjum gosum gleymt, en við verðum að treysta vísindamönnunum varðandi það hvort raunhæft sé að gera jarðgöng milli lands og Vestmannaeyja.

Töfraborinn Framsóknar er tæpast inn í myndinni!

Gott er að hafa ,,borð fyrir báru"

 

,,Zelensky segir“ og ófriðurinn í heiminum

Apr 6, 2026

Óflokkað

Fastir liðir eins og venjulega og Morgunblaðið segir frá því að verið sé að ræða saman og fyrst svo langt er komið er trúlega líka verið að hugsa.

Úrklippa úr Morgunblaðinu

Ritari bregður sér af bæ til að sleikja sólina, njóta blíðunnar, góðs matar og almennra huggulegheita og kemur svo heim og kemst þá að því, að fátt er breytt í heimsmálunum og fyrir því höfum ekki ómerkari miðil en BBC.COM.

Þar á bæ er heimildin sögð vera Zelensky nokkur, sem við munum m.a. eftir á Þingvöllum í boði burtsofnaðrar ríkisstjórnar.

Þær eru orðnar æði margar fréttirnar sem byrja á ,,Zelensky segir“ og sannleikurinn er sá að maðurinn segir eitt og annað og það svo margt, að það er að æra óstöðugan að reyna að festa hönd á því öllu sem frá honum hefur borist.

En hvað sagði maðurinn? Jú hann sagði að bandamenn Úkraínu hafi farið fram á að Úkraínar héldu aftur af sér í árásum á rússneska orkuinnviði.

,,Óljóst er hvaða lönd hann gæti hafa átt við en Kína og Indland eru enn mjög háð rússneskri olíu og ESB löndin rússnesku gasi“, segir í fréttinni og ættu það svo sem ekki að vera ný tíðindi.

Rússland er orkuríkt land og muna má, að það þótti gott að geta snúið sér þangað þegar ,,vestrænir“ vildarvinir ætluðu að sjá til þess að Ísland fengi ekki olíu í gömlu stríði um þorska og aðra fiska.

Það er hægt að stríða um allt mögulegt og fiskurinn í sjónum er eitt af því eins og dæmin sanna.

Við munum líka þegar vestrænir ,,vinir“ Íslands ætluðu að olíusvelta íslenska þjóð, að þá þótti gott að snúa sér til Rússlands sem þá hét reyndar Sovétríkin, CCCP, USSR eða hvað það sem menn helst vilja nota.

Olían var góð og breyttist ekki í vaxköggul þegar kólnaði í veðri og ekki þótti verra að Ísland náði á endanum yfirráðum yfir fiskimiðum sínum, eða a.m.k. þangað til bestu vinum aðal, dettur í hug að þá langi í fisk án þess að hann sé veiddur af íslenskum sjómönnum.

Þeir hafa sýnt það áður og geta gert það aftur, bara ef það hentar þeim.

Ritari hefur grun um að olían rússneska, hafi verið geymd í tönkum sem staðsettir voru Hvalfirði, enda gerðist þetta allt á þeim tímum þegar menn voru ekki búnir að finna það út, að besta af öllu væri að varðveita eldfimt eldsneyti í Örfisey, væntanlega vegna þess hve yfirmáta heppilegt það væri að flytja olíu í tankbílum í gegnum endilanga borgina.

Þessi ráðstöfun hefur verið gagnrýnd, en hummarar þjóðarinnar hafa hummað fjasið fram af sér eins og þeirra er vani.

Við vitum að vinur er sá sem í raun reynist og við þurfum ekki að telja okkur trú um eitthvað annað.

Hvert vill hann fara?

 Teiknari The Guardian sér málin með sínum augum og dregur upp myndir af einum helsta leikaranum; leikaranum ægilega sem ,,stjórnar" voldugasta ríki veraldar og nýtur þess að ,,slá um sig".

Svo er að sjá sem heimsbyggðin sé á leið til glötunar fyrir tilverknað auðríkisins volduga; ríkisins sem við Íslendingar treystum á til varnar skv. varnarsamningi.

Gera má ráð fyrir, ef allt fer á versta veg, að þá komi í ljós hvort ,,verndararnir" rísi undir nafni og reyndar er líklegast að þá verði gripið til reglunnar ,,þegar að það hentar mér".

Við höfum getað fylgst með því á liðnum áratugum hvernig hið góða ríki vestursins gengur fram og beitir hervaldi til að ,,leysa" vandamálin með sínum sérstæða hætti.

Réttlæti hins sterka er ekki endilega réttlæti hins veika eða litla eins og við höfum fengið að sjá.

Eitt er það ríki sem er í ,,hlaðvarpanum" hjá hinu volduga ríki og sem hefur fengið að vera í ,,friði" ef frið skildi kalla og það er Kúba, en kannski er það vegna þess að þar er hægt að hafa menn í geymslu, menn sem ekki hafa fallið náðar megin í tilverunni gagnvart stórveldinu.

Ritari er hreint ekki viss um að hann geti talið upp öll ríkin sem fengið hafa að ,,njóta" refsivandar stórveldisins en hann veit þó, að þau eru í Ameríku, Asíu, Evrópu og kannski Afríku líka og e.t.v. er það Ástralía sem ein hefur sloppið, án þess að það verði fullyrt.

Og til eru eyjar í Kyrrahafi sem teknar hafa verið að íbúum sem orðið hafa óbyggilegar vegna þess að stórveldið þurfti á þeim að halda til að sprengja kjarnorkusprengjur.

Nú eru það Miðausturlönd sem fá að finna fyrir því og gerendur eru Bandaríkin og Ísrael, en komið hefur fram að óskað hafi verið eftir fleirum til samstarfs og fylgdar.

Sagan hefur kennt okkur að ,,æði" rennur yfirleitt af með tímanum en hvort svo fer núna verður ekki metið af ritara, þó hann voni og óski þess að fundinn verði friður áður en allt fer á versta veg.

Allsherjar heimsstyrjöld er ekki það sem við viljum sjá og alls ekki eins og vopnabúnaði er háttað í nútímanum, því ef gripið verður til þeirra ægilegustu er hreint ekki víst að um þurfi að binda og líklegt er að Jörðin okkar verði ekki eftir slíkan hildarleik sú söm og hún er nú.

Við vonum það besta og viljum ekki trúa því að það versta sé að koma, því það sem þá gæti gerst má aldrei má gerast.

Það er hægt að eyðileggja Jörðina okkar. Við höfum komist það langt að búa yfir tólum til þess.

Er það þangað sem viljinn stendur til að komast: Að tortíma öllu lífi eins og við þekkjum það og að við taki eitthvað, sem við getum ekki hugsað okkur og ekki komið orðum að til að lýsa.

Við vonum það besta, viljum ekki trúa að það versta geti komið, en það getur það og því þarf allt gott fólk að gera sem það getur, til að lægja öldur og stilla til friðar.

Og vel að merkja: Hvar eru Sameinuðu þjóðirnar?

Við vitum hvar höfuðstöðvarnar eru en hvað er að gerast þar? Er ekki fundað? Málin ekki rædd og ekkert gert til að lægja öldur?

Hver er samstaðan og um hvað var sameinast?

Það hefur verið slegið upp fundi af minna tilefni en því sem við horfum upp á þessa dagana.

Og hvernig má það vera, að þjóðin sem þola mátti einhvern ógeðslegasta glæp sem um getur í Helförinni ógurlegu, skuli ganga fram með takmarkalitlu ofbeldi gagnvart nágrönnum sínum á Gaza og Vesturbakkanum og gengur núna fram með herraþjóðinni, sem herjar á nágrannalöndin og gerir það með sem virðist vera takmarkalítið, ef ekki takmarkalaust ofbeldi?

Fólk á flótta

 Við höldum okkur á Íslandi, skoðum glefsur úr pólitíkinni, sem er skrítin tík, eins og einhver maður sagði.

Það virðist vera ,,heitt“ í Borgarstjórn Reykjavíkur, hnútuköstin ganga þar á víxl og fulltrúi Framsóknarflokksins varð fyrir því að líkja fulltrúum Sjálfstæðisflokksins við apa, sem eru reyndar skemmtilegar skepnur og skildar okkur mönnum!

Þeir hafa það fram yfir okkur að þeir nota ekki greind sína til að smíða óþverravopn til að strádrepa, limlesta og eyðileggja.

Ef til vill getum við ýmislegt af þeim lært, ef að er gáð og þeir byggja t.d. ekki borgir fyrir ,,alvitringa“ til að leggja í rúst; huga bara að sínu eftir því sem þeir best geta og láta aðra að mestu leiti í friði.

Í Morgunblaðinu gerðist það, að fjallað er um forsætisráðherra íslensku þjóðarinnar á málefnalegan hátt:

Kristrún bendir á það sem frekar lítið hefur verið rætt þ.e. að í landinu okkar eru fleiri en þeir sem mest er um rætt og atvinnuleysi, er að mestu bundið við fólkið sem hingað hefur komið til að leita að betri stað til að búa á.

Þegar margir flytja til lands þar sem fámenn þjóð býr má reikna með að af því geti hlotist vandi vegna aukins álags á innviði samfélagsins, sem fá ný vandamál til að glíma við.

Landið var opnað upp á gátt á síðasta kjörtímabili af góðu fólki sem taldi sig vera gott og það hefur svo sem gerst áður í sögu íslensku þjóðarinnar að hingað hafi komið fólk sem var á flótta frá ógn sem að því steðjaði á heimaslóðum.

Og sagan segir að því hafi verið misjafnlega tekið en því viljum við helst gleyma!

En hvað sem því líður, þá er vandi fyrir litla, fámenna þjóð að taka við fjölda fólks með ólíkan bakgrunn og sem er frá öðrum menningarheimi.

Úr því þarf að vinna og ef til vill þarf að hafa einhverja hemla á hverjir fái að koma, en það er sannarlega auðveldara að benda á en að segja hvernig skuli að staðið.

Katrínarstjórnin sjálfstæðíska, vildi að því eð virtist vilja bjarga öllum, hvort sem hægt væri að gera það sómasamlega eða ekki og það reyndir og reynir á innviði.

Það er auðveldar að gagnrýna en að benda á hvað mætti betur fara, því þarfir fólks eru eins misjafnar og það er margt.

En við þurfum að reyna að bæta úr og laga það sem ekki gengur og kannski að taka ekki við fleira fólki en við getum með sæmilegum hætti ráðið við að annast og hlúa að.

Það er ekki viðunandi að atvinnuleysi sé 10% hjá innflytjendum en ,,nær ekkert“ hjá þeim sem hingað hafa flutt, væntanlega að brýnni nauðsyn.