Að vera hissa!

 

Trump er hissa

Mar 16, 2026

Óflokkað

Það er eitt og annað sem komið getur af stað hugrenningum í kollinum á forseta Bandaríkjanna og nú er t.d. sagt frá því í The Guardian að hann sé hissa.

Myndir úr safni

Þeir sem stjórnað hafa herveldinu mikla haf verið duglegir við að þykjast vera að taka til og siða aðrar þjóðir en eru frekar lítið fyrir það að líta í eigin barm.

Sá sem núna situr þar við völd er talsvert frábrugðinn þeim sem þar hafa áður setið á forsetastóli.

Og nú er hann að sýna mátt sinn og megin í Miðausturlöndum og sér ekki fyrir endann á þeim afskiptum, því þar er margt hægt að eyðileggja og marga hægt að drepa.

,,Kristilegu blómin spretta í kringum hitt og þetta…“, og víst er að við sjáum ekki fyrir endann á því sem nú er að gerast, því það er enn nóg eftir.

Ísrael er með í leiknum og þar á bæ kunna menn að níðast á öðrum s.s. við höfum séð á Gaza og á Vesturbakkanum.

Lífið er skrítið og mennirnir flóknir, því er það, að nauðsynlegt er, að þegar fólk er valið til forystu, þá séu þau valin sem eitthvað hafa til brunns að bera.

Á það hefur skort og við þurfum ekki að líta út fyrir landsteinana til að sjá dæmin þar um.

Eitt sinn var t.d. Miðflokkur við völd hjá okkur í formi Framsóknarflokks og fáir gleyma göngutúrnum og sýningunni þegar formaður hans rigsaði yfir á Hótel Sögu.

Sá er enn sitjandi í stóli á Alþingi og eys úr brunni visku sinnar úr ræðustóli þaðan og víðar, en veldur ekki tjóni í heimspólitíkinni svo vitað sé.

Það er alvarlegra mál þegar stórveldi með nær ótakmarkaða hernaðargetu er stýrt af manni sem í engu virðir það sem virða þarf.

Það sem er að gerast í Miðausturlöndum og víðar fyrir tilstuðlan forseta Bandaríkjanna og þeirra sem honum fylgja, er óendanlega sorglegt og svo er að sjá sem Sameinuðu þjóðirnar séu ekki lengur til.

Það er eins og ekkert þurfi að ræða og ekkert þurfi að hugsa tvisvar, heldur er aðeins vaðið áfram af offorsi, sem sjaldan hefur áður sést jafnmikið, en hefur þó svo sannarlega sést.

Við vonum að það fari að sjá fyrir endann á þessu æðiskasti og getum lítið meira en vonað.

Limlestingar og manndráp eru ólíðandi hver sem í hlut á og lífin sem farin eru í súginn verða ekki vakin að nýju og því er það, að þessum hryllingi þarf að ljúka ekki seinna en strax.

Að virkja til orkuöflunar er góðuur kostur

 Það er víða hægt að virkja til orkuöflunar í landinu okkar og á mbl.is er fjallað um einn af möguleikunum.

Að virkja fallvötnin er góður kostur og eftir stjórnarskiptin, sem urðu eftir vetrarkosningarnar og að Abúdabí ríkisstjórnin hvarf frá, hafa möguleikarnir margfaldast.

Í umfjöllun blaðsins er þess getið að flöskuhálsinn sé tregða manna til að skilja, að ekki er nóg að virkja, það þarf líka að koma orkunni til notenda.

Slíkur skilningur hefur verið að frekar skornum skammti fyrir norðan en vonandi hillir undir að breyting geti orðið þar á.

Í tíð ríkisstjórnar Vinstri grænna, Sjálfstæðisflokksins og Framsóknar var umhverfisvænskan slík að það mátti vart velta við steini án þess að það færi í umhverfismat og síðan yfirmat og klögumálin gengu á víxl.

Nú hefur orðið breyting á með nýjum ráðherra orkumála, en sá skilur, að ekkert verður til af engu og að þegar litið er til baka, þá má finna dæmin um að flest getur orðið að engu ef viljinn er nægur.

Ráðherra sá sem nú er, virðist átta sig á því að til að tryggja að næg orka sé til í kerfinu, þarf að afla hennar og að það verður ekki gert með því einu að tala og tala meira, þar til allir eru orðnir leiðir á masinu og snúa sér að öðru.

Við vonum því að guð láti gott á vita og að í stað heimshornaflakks, verði unnið að hagsmunum íslenskrar þjóðar.

Það virðist vera vilji til og vonandi liggja dragbítarnir kyrrir í holum sínum, en ef ekki, þá sitjum við áfram í því fari stöðnunar og ráðleysis sem einkenndi fyrri ríkisstjórn.

Nóg er af óvirkjuðum virkjanakostum, í fallvötnum, jarðhita og vindorku en það hefur skort viljann til að nýta kostina.

Við skulum vona að þeir tímar séu gengnir yfir og að bjartari tímar séu framundan.

Ekki eru allar ferðir til

 The Guardian segir frá peningaflutningamálinu mikla, sem úkraínskir aðilar voru staðnir að í Ungverjalandi.

Forsætisráðherra Ungverjalands hefur skipað svo fyrir að verðmætin skuli kyrrsett um tveggja mánaða skeið á meðan málið sé rannsakað.

Gullið og peningarnir voru flutt með bílum og verðmætið er talið vera um 40 milljónir dollara og þar af 35 milljónir í reiðufé auk 9 kílóa af gulli.

Eins og kunnugt er, hefur verið fremur kalt á milli ríkjanna og Ungverjar hafa haldið því fram, að úkraínsk ,,stjórnvöld“ hafi tafið fyrir viðgerð á olíuleiðslu sem þeir (Ungverjar), treysta á til að fá olíu frá Rússlandi og að auki jafnvel tafið fyrir viðgerð á lögninni með því að gera á hana árásir með drónum.

Zelensky hefur hins vegar, sakað Ungverja um að halda verðmætinu ,,ólöglega“ og kallað haldlagninguna ,,ræningjastarfsemi“ og hvatt evrópska leiðtoga til að blanda sér í málið.

Ritari hefur ekki séð upplýsingar um, á hvaða ferðalagi hinir virðulegu peninga og gull flutningamenn voru, né á hverra vegum þeir fóru í þetta ferðalag.

Hafi þeir verið að forða fjármunum sem Úkraínu hafa verið gefnar af ,,vinum“ þeirra í ESB eða annarsstaðar, þá er svo að sjá sem fátt sé orðið um undankomuleiðir fyrst þeir völdu Ungverjaland.

Í framhaldi fréttarinnar er síðan sagt frá því hvernig gangi á vígvellinum og er þar skemmst frá að segja, að Úkraínar segja eitt og Rússar annað.

Þá er sagt frá því að hin friðsömu Bandaríki hafi hvatt til friðarviðræðna milli landanna og stungið upp á, að þær gætu farið fram í Sviss eða Tyrklandi en tyrkneski forsetinn hefur tjáð sig um málið og sagt sem svo að: Átökin í Íran mega ekki hindra friðarviðræður fyrir Úkraínu.

Friður fyrir Úkraínu er væntanlega líka friður fyrir Rússland og A- héruð Úkraínu, sem hafa legið undir árásum úr vestri um margra ára skeið eins og flestir vita, sem vilja vita.

Þeir sem ,,vilja fá meira að heyra“ af þessu máli geta nálgast greinina með því að nota sér tengilinn sem er hér í upphafi.

En ágreiningsmálin milli Úkraínu og Rússlands er tæplega hægt að leysa nema með því að skoða fortíðina, horfa til framtíðar og segja skilið við nútíðina, en ólíklegt er að úkraínsk ,,stjórnvöld“ hafi áhuga á því fyrstnefnda.

Ráðist á lönd

 Það er ráðist á lönd og íbúa þeirra af löndum, eða réttara sagt, af þeim sem fara fyrir ríkjum og í nútímanum er okkur boðið að fylgjast með hervirkjunum, í nánast ,,beinni útsendingu".

Teikningin er fengin úr Heimildinni og mun vera af friðarpostulanum mikla sem telur sig vera að bjarga veröldinni.

Flestir miðlar flytja fréttir af ófögnuðinum en þó er okkur að mestu hlíft við því að horfa á manndrápin en við fáum að sjá afleiðingarnar, eða réttara sagt, sumt af þeim.

Þegar fénaður er leiddur til slátrunar í sláturtíðinni er þess gætt að aftakan fari fram á eins snöggann og hreinlegan hátt og hægt er að koma við, en þegar ráðamenn ríkja fyllast morðæði, þá er í engu skeytt um hvernig limlestingar og dráp fara fram.

Nú er það klerkaveldið Íran sem sætir hernaðarofbeldi af hálfu Bandaríkjanna og Ísraels og nágrannaríki þess síðarnefnda

Fyrirmyndarríki er Íran ekki og spyrja má hvort ríkin tvö sem eru að ráðast á það land þessa dagana, séu það eitthvað frekar.

Ritari hefur efasemdir eftir að hafa fylgst með ferli þessara ríkja undanfarna áratugi, svo ekki sé nú sagt síðustu árin og mánuðina.

Forseti Bandaríkjanna og framkoma hans er kafli út af fyrir sig sem erfitt er að útskýra.

Og það er víðar verið að, þó það hverfi nú um stundir í skuggann af hervirkjum ,,lýðræðisríkjanna".

Ungverjar góma peningaflutningabíl sem er að forða því sem úkraínsk stjórnvöld geta ekki komist yfir að nota til betri staðar og gera má ráð fyrir að þar séu íslenskar krónur í milljörðum með í safninu.

Það er vafalaust afar göfugt að dreifa ofgnótt íslenskra gjaldeyristekna til þeirra sem kunna betur með fé að fara; bjarga því frá íslenskri alþýðu, sem ekki kann með fé að fara.

Hvort hjólasjúkrahúsinu sem gefið var á fyrra kjörtímabili var ekið á brott frá þiggjendum vitum við ekki, en vafalaust hefur tekist að bjarga lausafé til ,,virðingarverðra" peningastofnana.

Hver er hvað og...

 

Sendiherra Rússlands útskýrði í ræðu hvernig flækjurnar geta verið þegar að því kemur að segja hver er hvað, í þeirri flóknu og margbreytilegu mannlífsflóru sem er í t.d. Rússlandi og Úkraínu og reyndar miklu víðar.

Hvað er Úkraína og hvað er Rússland og hver er hvað á landsvæði sem hefur verið hvað íbúa varðar og landamerki, í margvíslegum breytingum í tímans rás.

,,Hvers er hvað og hvurs er hvers" er stundum slegið upp hér á ,,ísa köldu landi" og ef okkur finnst tilveran flókin hvað þetta varðar, þá má nærri geta, að svo sé austur þar og víðar.

En að sendiherranum. Hann vakti máls á þessu og tók dæmi af sjálfum sér og frá því er sagt í Russya Today og kannski víðar.

Í undirfyrirsögn þar sem sagt er frá þessu, segir í íslenskri þýðingu: ,,Vassily Nebenzia hefur sagt að foreldrar hans hafi verið af saporózsískum kósakkaættum og að þeir séu meira úkraínskir ​​en núverandi leiðtogar í Kænugarði.

Zaproritsya er þekkt hérað í Úkraínu sem mikið hefur verið í fréttum og ekki síst vegna sprengjuárása Úkraína á kjarnorkuknúið raforkuver sem þar er og á því svæði segist sendiherrann vera upprunninn ef að sé gáð.

Hann segist bera skrýtið nafn sem erfitt er að finna en sé komið frá kósökkum..., sem við þekkjum reyndar dálítið úr sögunni og við vitum líka, að þeir eru auk annars, frægir fyrir dansinn sinn!

,,„Faðir minn var sannur Úkraínumaður og móðir mín var líka af kósakkaætt,“ sagði Nebenzia í ræðunni og hélt því fram að þau væru meira Úkraínumenn en núverandi aðstoðarutanríkisráðherra Kænugarðs, Mariana Betsa, og sendiherra hjá Sameinuðu þjóðunum, Andrey Melnik. Rússneski sendiherrann sagði frá því hvernig faðir hans bauð sig fram til að ganga í sovéska herinn í síðari heimsstyrjöldinni til að berjast gegn nasistum."

Tilveran er flókin og lífið eftir því og þau sem halda því fram að allt sé klippt og skorið austur þar, ættu að hugleiða þá þjóðafjölbreytni sem er orðin í litla Íslandi og víðar.

Þessar hugleiðingar eru settar hér á rafrænt blað vegna þess sem fram kemur í máli sendiherrans.

Og óneitanlega verður ritara hugsað til þess hvernig samsetning íslensku þjóðarinnar hefur breyst í tímans rás og líklega aldrei eins hratt og nú.

Við erum svo heppin að búa á eyju og því eru landamæri nokkuð klippt og skorin en það er alls ekki svo í heiminum öllum.

Smyglið sem ekki tókst

 

Fréttamiðlunum CNN, BBC og RT ber nokkuð vel saman um hvað gerðist þegar kúbversk strandgæsla skaut á bát sem kom þar að landi.

CNN.COM segir, að komið hafi til skotbardaga við menn sem komu að landi á Kúbu, menn sem skutu á strandgæsluliða og særðu a.m.k. einn þeirra.

Myndin er fengin úr grein CNN.

Forseti Bandaríkjanna hefur komið því til leiðar að eldsneyti berst ekki til Kúbu frá Venesúela eins og áður, þ.e.a.s. áður en Bandaríkin frömdu valdarán í því landi.

Önnur mynd úr sama miðli sem sýnir kúbana spila dómínó við erfiðar aðstæður.

Það sem er sérstakt við fréttaflutninginn af smyglbátnum, er að ólíkt því sem búast mætti við, m.v. það sem undan er gengið, er að frásögnum miðlanna ber mikið til saman um það sem gerðist.

Rússar hafa verið uppteknir í öðru að undanförnu en því að sinna Kúbu eins og flestir vita og því er takmarkaða hjálp þaðan að fá fyrir Kúbverja.

Gera má ráð fyrir að senn sjái fyrir endann á þeim önnum, þ.e.a.s. þegar íslenskar valkyrjur og valkyrjar eru búin að ná fram sigri sínum á rússneska birninum.

Björninn sá hefur verið talsvert seigur undir tönn fyrir þá sem að honum hafa sótt og skiptir litlu hvort þar er um er að ræða nasista eða franska naflajóna eða einhverja aðra.

Rússnesku sendiráði í Reykjavík var smellt í lás af fyrrverandi utanríkisráðherra sem virðist hafa talið það vænlegan kost til að stilla til friðar á milli Rússa og Úkraína.

Enn sem komið er, er ekki er svo að sjá, sem það hafi verið rétt metið að það væri góð leið til friðar austur þar, og þaðan af síður veisluhöldin og skrípalætin í kringum hittinginn í Hörpu sællar minningar né röltið á Þingvöllum.

Samkomulag í nánd?

 

Rússneski miðillinn Russya Today fjallar um samningaviðræður sem verið hafa milli Rússa og Úkraína fyrir milligöngu bandarískra stjórnvalda.

Myndin fylgir umfjöllun Russya Today.

Kröfur Rússa eru þær að gengið verði að því að viðurkenna Donbas sem rússneskt yfirráðasvæði og benda þeir á að um það hafi verið kosið á sínum tíma.

Eins og komið hefur fram í fréttum telja úkraínsk ,,stjórnvöld" það engan vegin ásættanlegt sem niðurstöðu.

Rússar fara einnig fram á að ,,afnasistavæðing" verði að veruleika og ætli það komi nokkrum á óvart sé horft til liðins tíma og þess sem um var að vera á svæðinu fyrir innrás Rússa.

Úkraínsk ,,stjórnvöld" hafa ekki viljað gangast við því sem um var að vera á árunum fyrir innrás Rússa sem er bagalegt, því það þarf að horfast í augu við það ástand sem verið hefur (og er?) til þess að hægt sé að bæta og laga.

Fjölmargir sem fjalla um þessi mál, líta á innrás Rússa sem upphafið að ófriðnum sem er fjarri því að vera rétt og gera það án þess að spyrja þeirrar spurningar: hvers vegna gripið var til örþrifaráða.

Ef laga á eitthvað, þarf að horfast í augu við að eitthvað sé að sem þarf að laga og breyta.

Á meðan það er ekki gert finnst engin lausn.