Afleiðingar styrjalda

 Á rússneska miðlinum Russya today er fjallað um afleiðingar styrjaldarinnar á milli Úkraínu og Rússlands og bent er á, að þó stríðinu ljúki þá sé ekki þar með öll sagan sögð.

Sagt er frá því að áfallastreituröskun geti farið illa með mennina sem berjast í stríðinu og vitnað er m.a. til reynslu af styrjöldinni milli Rússlands og Afganistan.

Það er illt að geta ekki afgreitt deilumál með viðræðum sem leiða til samkomulags og lausna og það gildir bæði um deilur milli ríkja sem milli manna almennt, en styrjaldarrekstur, til að leysa úr ágreiningi er villimennska.

Við þekkjum dæmin, allt frá heimsstyrjöldunum til annarra stríða sem enn er verið að vinna úr s.s. í Vietnam, þar sem verið er enn að grafa upp og fjarlægja drápsvélar og ætli sama megi ekki segja um mörg önnur dæmi.

Hvenær að því kemur að menn finna leið til að leysa ágreining með samræðum og síðan heiðarlegri úrvinnslu á niðurstöðum þeirra, vitum við ekki.

Við getum lítið gert annað en að vonast eftir því að lausnir finnist og að ,,samningaviðræður" breytist frá því að vera þras um ,,keisarans skegg" og yfir í að vera heiðarleg vinna við að leysa úr ágreiningi.

Ágreiningur og skæklatog er nær allsstaðar og við þurfum ekki langt að fara til að finna dæmi um það.

Rennum yfir íslensku miðlana og þá sjáum við að sífellt er verið að búa til eitthvað til að rífast um; stjórnarandstaðan þrasar vegna nær alls sem stjórnin gerir og finnur því flest til foráttu og gildir þá einu hver fer með völdin.

Núna er það ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur sem gerir allt rangt, að mati stjórnarandstöðunnar og Miðflokkurinn blæs út sem púkinn á fjósbitanum; hefur fátt til málanna að leggja, en nærist á flóttanum frá Framsókn- og Sjálfstæðis- flokkunum.

En það er vissulega ekki annað en stormur í vatnsglasi m.v. það sem gengur á út í heimi með stríðsrekstri hverskonar og gildir þá einu hvort um er að ræða yfirlýstar styrjaldir milli þjóða, eða önnur og öðruvísi átök, s.s. þegar bandarísk yfirvöld drepa meinta smyglara, í stað þess að handtaka þá sem grunaðir eru.

Að ,,skjóta fyrst og spyrja svo" er ekki góður siður og leitt að hann sé orðinn ráðandi í baráttunni við við óheiðarleikann.

Olían og grýlan

Miðillinn CNN.COM fjallar um olíusamning Bandaríkjanna og Indlands og ljóst er að málið er ekki eins einfalt og trumpistar vilja vera láta.

Á myndinni hér að ofan sjáum við olíuhreinsistöð í Venesúela en eins og margir vita, þá er ,,kálið ekki sopið" þó búið sé að dæla hráolíunni upp úr iðrum Jarðar.

Það má líka hafa í huga að þó búið sé að dæla upp olíunni, eins og fram kemur í greininni, er jarðolía ekki sama og jarðolía.

Aukaatriði af því tagi þvælast væntanlega ekki fyrir forseta Bandaríkjanna.

Í grein CNN er getið um svokallaðan skuggaflota Rússlands, en það munu vera skip sem eru í siglingum fyrir Rússland en eru skráð annarsstaðar og sigla undir því sem kallað er ,,hentifáni".

Við Íslendingar könnumst við þetta fyrirkomulag og t.d. sigldi sá sem þetta ritar á skipum sem voru skráð á þann hátt en gerð út af íslensku skipafélagi.

Á þeim tíma var ekkert gert með slíkt fyrirkomulag, skipin hétu íslenskum nöfnum, áhöfnin var íslensk og viðhaldsreglur voru íslenskar, auk þess sem farmurinn sem skipin fluttu til annarra landa var upprunninn á Íslandi.

Draugaganginn sem búið er að búa til vegna þessara skipa þyrfti að skoða betur, en ef þau eru ekki annað en leiguskip sem sæta rússneskum viðhaldsreglum sem rússneskir aðilar fylgja eftir, þá er augljóst að verið er að búa til úlfalda úr mýflugu.

Rússagrýlan er lífseig og það eru margir sem njóta þess að nærast á henni en við skulum muna hverjir seldu okkur olíu í þorskastríðunum og frá hvaða stjórnmálaflokki þeir voru sem tryggðu okkur næga góða olíu frá Sovétríkjunum.

Sá stjórnmálaflokkur er nú í stjórnarandstöðu en hann á sér sögu sem stjórnarflokkur og ef grannt er skoðað, hefur hann gert það sem gera þurfti, þegar þannig stóð á og það þó bandarískt herlið væri í landinu.

Ábyrgð og athafnagleði

 

Athafnagleði og ábyrgð

Jan 18, 2026

Óflokkað

Við höfum getað fylgst með áhuga Trumps og athafnasemi hans, í því sem kalla vilja til að stækka Bandaríkin og við bíðum spennt eftir því, hvaða land hann hyggst leggja undir Bandaríkin næst.

Hann byrjaði smátt en sækir í sig veðrið með hverjum deginum og við vitum alls ekki hvað kemur næst og ritara grunar að hann viti það ekki sjálfur.

Teikningarnar koma víða að.

Teiknarar fjölmiðlanna okkar, hafa úr nógu að moða og hver myndin tekur við af annarri en sannleikurinn er sá, að betra væri að maðurinn hefði hægt um sig og gerði sér far um að umgangast heimsbyggðina af, þó ekki væri nema örlítilli virðingu.

Við munum þá tíma þegar forsetar Bandaríkjanna voru ábyrgðarfullir menn sem gengu um heiminn af virðingu og við vonum að þeir tímar komi aftur.

,,Hugsaður fyrst og talaðu svo“ er gott heilræði sem margir munu kannast við og að mati ritara er það í fullu gildi ennþá, þó ýmsar blikur séu á lofti.

Við lifum í voninni um að það komi betri tímar með blóm og frið, eða a.m.k. friðarvilja, sem verði hafður í hávegum í stað þess hástemmda gaspurs sem nú ræður ríkjum í vestri og víðar.

,,Hugsa fyrst og tala svo“, er gott heilræði sem mætti fara oftar eftir og gildir það jafnt um þann sem þetta ritar og hina sem telja sig ráða yfir heiminum og það þó þeir hafi eingöngu verið kosnir til embættis í sínu heimalandi.

Að gera það sem ég get, vegna þess að ég get það!

 

Jan 6, 2026

Óflokkað

Horft yfir sviðið?

Hann starfar eftir reglunni sem er ,,ég geri það af því ég get það“, rykkir sig og hnykkir, reigir sig og skælir og við vitum alls ekki, hverju hann tekur upp á næst.

Lýðræði í auðræðisríki virkar ekki sérlega vel, en virkar þó að einhverju leyti og getur virkað vel ef út í að er farið.

,,Það veldur hver á heldur“ eins og þar stendur og við höfum séð nokkra ágætismenn og vandaða fara með forsetaembættið í Bandaríkjunum.

Núverandi forseti er ekki einn af þeim og við vitum aldrei með neinni vissu, upp á hverju hann tekur næst.

Hvert ,,heilkennið“ er veit ritari ekki, en íslenskt máltæki segir að ,,margur verði af aurum api“.

Um þá ágætu frændur okkar manna viljum við ekki fara illum orðum og því staðnæmumst við þar í þeim samanburði og segjum ekki meira.

Apar eru frændur okkar manna en við myndum seint kjósa þá til æðstu embætta í mannheimum.

Núverandi forseti Bandaríkjanna er ekki eini stjórnmálamaðurinn sem farið hefur yfir strikið, fjarri því.

Upptalning á mönnum sem farið hafa með æðstu völd en ekki reynst færir um að valda hlutverkinu þegar á hólminn var komið, gæti orðið löng og ritari hættir sér ekki út í að gera tæmandi upptalningu á furðufuglum allskonar sem farið hafa með æðstu völd meðal þjóða.

,,Ég geri það af því að ég get það“ virðist vera leiðarstefið og það er ekki góð leiðsögn fyrir þann sem fer með æðsta vald eins voldugasta ríkis veraldar.

Vafalaust verður einfalt að ná Grænlandi (þeir eru þar nú þegar) og litla Ísland verður ekki Þrándur í götu með sinn varnarsamning við Bandaríkin.

Við bíðum og sjáum til um hvað verður næst og vonumst til að ekki fari illa og að sá sem á heldur, nái áttum áður en heimsfriðurinn, – sem sjaldnast er alveg ,,heimsfriður“ -, fer veg allrar veraldar.

Nonni og ég

 

Ritari hitti Nonna í gær og líkt og svo oft áður þegar við félagarnir hittumst, var tekið spjall um lífsins gang og nauðsynjar og náttúlega stöðunnar í íslenskri pólitík.

Nonni hugsar talsvert um landsmálapólitíkina og það gerir ritari reyndar líka sem vonlegt er og þeim báðum líst ekki nema mátulega vel á ýmislegt sem er að gerast á hinum pólitíka vettvangi.

Ritari heldur að Nonni sakni þess sem var, en hvort svo er, veit hann ekki alveg með vissu.

Eitt af því sem Nonni nefndi, var að til stæði að breyta skattheimtu af bílaflota landsmanna á þann veg, að tekið yrði upp ,,kílómetra" gjald, sem væntanlega þýðir það að gjald verði greitt í ríkissjóð fyrir hvern kílómetra sem ekinn er eftir vegum og vegleysum landsins.

Í staðinn verður tekinn út úr eldsneytisverði skattur sem þjónað hefur sama hlutverki.

Þegar hingað var komið kom babb í bát, því þeir sem eru svo ógæfusamir (líkt og ritari), að vera nýbúnir að kaupa olíu og/eða bensín á sinn tank, lenda þá í því að greiða tvöfalt veggjald, þar til olían eða bensínið er búið.

Því er það, að rétt er að hvetja alla, þar sem svona stendur á, að aka sem mest þeir geta yfir hátíðarnar til að koma í veg fyrir að þeir lendi í þessari ósvinnu.

Hvort ritari nennir að standa í því er hreint ekki víst, en ólán hans er talsvert, því hann er nýbúinn að taka olíu á sinn bíl og að auki bensín á frúarbílinn!

Eins og af þessu sést er málið grafalvarlegt, því ,,tvísköttun" þykir ekki góð.

Ritari er búinn að hugsa málið vel og vandlega, og niðurstaðan varð sú, að best væri að sjúga olíuna af dísilbílnum og bensínið af bensínbílnum og geyma það síðan á öruggum stað með þungaskatti, virðisaukaskatti og skattaskatti, þar til kerfinu verður breytt aftur í fyrra horf.

Sem við vitum, að verður þegar Abú Dabí stjórnin verður kosin til valda!

Vandi fylgir öllu sem gert er og það er geymslustaðurinn sem vefst fyrir ritara, því eitt sinn ,,átti" hann bankahólf til að geyma í verðmæti sem ekki máttu glatast, en nú er svo komið að bankinn er búinn að ,,taka" hólfið, svo ekki verður eldsneytið geymt þar!

Því er það, að ritari leggur til að búinn verði til eldsneytisþungaskattsbanki fyrir alla Jóna og Gunnur þessa lands, til að þau geti geymt sitt eldsneyti á öruggan og snyrtilegan hátt.

Þegar sá banki verður síðan lagður niður í hagræðingarskyni, eða einhverju öðru skyni, vegna skynsemi þeirra sem með völd og stjórn fara: að þá verði hólfið sent í heilu lagi til eldsneytisnotenda, með bensíninu og olíunni.

Hvernig það fer síðan í vinstrigræningja og aðra græningja þessa lands, þ.e. þá sem ýmist burtsofnuðu í vetrarkosningum snillinganna sem nú verma stjórnarandstöðusæti þingsins okkar góða, eða hanga þar inni við slæman ,,herbergiskost" verður ekkert sagt um að sinni.

Um áramót

 Það kennir ýmissa grasa á þessum síðasta degi ársins og í The Guardian er svodæmi sé tekið fjallað um flug árásardróna sem komu(?) frá Úkraínu og var beint að bústað Putins forsætisráðherra Rússlands.

Hvort flygildin flugu, vita þeir sem vilja vita og gera má ráð fyrir að fylgst sé með hverri slíkri hreifingu með gerfihnöttum.

Hér á ísa köldu landi er allt við sinn vanagang, Inga Sæland er þriggja ráðherra maki og fer létt með og upp vakna spurning um hvort þörf sé fyrir karlana?

Til stendur að bjóða út dýpkun Landeyjarhafnar skv. því sem fram kemur í Morgunblaðinu, en eins og kunnugt er þá er það óþrjótandi verkefni, þannig að eftir nokkru er að slægjast.

Mynd úr Morgunblaðinu

Landeyjahöfn var byggð í bráðræði og þjónar litlum tilgangi öðrum en þeim að gera ferðalagið til Vestmannaeyja að lengir ökuferð, því í stað þess að aka til Þorlákshafnar eins og áður var gert, verður bíltúrinn fyrir flesta mun lengri.

Ritari þekkir báða ferðamáta, býr ekki í Vestmannaeyjum og heldur ekki í Reykjavík, en væri hann Vestmanneyingur myndi hann þyggja það með þökkum að sigla til Þorlákshafnar líkt og gert var og aka síðan þaðan til höfuðborgarsvæðisins eða hvert annað sem hann vildi fara.

Fyrrverandi ráðherra Framsóknarflokksins býr yfir töfralausn á ferðavanda íbúa Vestmannaeyja og okkar hinna sem þangað vilja komast ofan af landi og nú er búið að endurvekja hugmyndir framsóknarmannsins, en í stað töfrabræðsluborsins mikilfenglega, skal nú nota gamaldags aðferðir við gangagerðina.

Við gerum ráð fyrir að göngin hugsanlegu verði milli ,,lands og eyja", en það er komið babb í bát því jörðin er með líflegasta móti þessar vikurnar, en við gerum ráð fyrir að framsóknarmennirnir hugum stóru kunni ráð við því eins og öðru og geti a.m.k. kallað til hinn bandaríska bergbræðslumeistara til að leysa málið.

Kjósum frið og höfnum ófriði

 Hin hliðin á stríðinu.

Samkvæmt því sem fram kemur í umfjöllun CNN.COM er stríðið milli Rússlands og Úkraínu farið að hafa óvæntar afleiðingar.

Það eru ferfætlingar sem forða sér frá átakasvæðunum (eftir því sem menn telja) og þeir virðast vera gefnir fyrir ófrið og þó ekki.

Um er að ræða úlfa sem þrífast illa á ófriðarsvæðinu og hafa nú brugðið sér yfir landamærin til Finnlands og það án þess að sýna vegabréf!

Myndin fylgir frétt CNN.

Úlfar þurfa að nærast og þeim þykir hreindýrakjöt gott og því er það, að blessuð hreindýrin eru veidd og étin af úlfunum.

Hvor Putin og Zelensky vita af þessu vitum við ekki og líklega stendur þeim nokk á sama, bara ef þeir fá að stríða í friði ... hvernig sem það er nú hægt!

Hreindýrakjöt er gott segja úlfarnir, þ.e.a.s. ef þeir gætu sagt það og því er það, að farið er að sjá á hjörðum finnskra hreindýrabænda.

Stríðsrekstur hefur ýmsar afleiðingar, fyrir utan manndráp og eyðileggingar á verðmætum og þetta er enn eitt dæmið um það.

Við höfum fylgst með fréttum af úkraínskum árásum á fragtskip á siglingu, sem verður að telja eitthvert lúalegasta bragðið til að ná sér niður á á þeim sem mönnum er illa við og Bandaríkjamenn feta í fótspor þeirra úkraínsku og ráðast á báta á Kyrrahafi og sökkva þeim með manni og mús og ræna síðan olíuflutningaskipum.

,,Það sem höfðingjarnir hafast að, hinir ætla sér leyfist það" er stundum sagt og er ekki annað að sjá sem það komi hér fram.

Að ráðast á óvopnuð flutningaskip til að ná sér niður á ímynduðum óvini er eitt hið ómerkilegasta sem hægt er að gera, en tilgangurinn er væntanlega tilraun til að svelta menn til undanlátssemi.

Og gildir þá einu hver á í hlut: Það er einfaldlega lúalegt að ráðast á þá sem eiga sér enga leið til varnar og gildir þá einu hver á í hlut sem gerandi.

Hvort það er Úkraína, Bandaríkin, Rússland, Ísrael eða einhver annar, það er enginn eða a.m.k. lítill munur þar á.

Það væri mikils virði ef þjóðir og menn almennt gætu tekið upp á því að virða hver annan og sætta sig við, að öll erum við fólk; fólk sem myndar þjóðir og að öll eigum við óskorðan tilverurétt.

Höfum það í huga á þessum síðasta degi fyrir jólahátíðina og lifum fyrir friðinn og höfnum ófriði!