Hvert vill hann fara?

 Teiknari The Guardian sér málin með sínum augum og dregur upp myndir af einum helsta leikaranum; leikaranum ægilega sem ,,stjórnar" voldugasta ríki veraldar og nýtur þess að ,,slá um sig".

Svo er að sjá sem heimsbyggðin sé á leið til glötunar fyrir tilverknað auðríkisins volduga; ríkisins sem við Íslendingar treystum á til varnar skv. varnarsamningi.

Gera má ráð fyrir, ef allt fer á versta veg, að þá komi í ljós hvort ,,verndararnir" rísi undir nafni og reyndar er líklegast að þá verði gripið til reglunnar ,,þegar að það hentar mér".

Við höfum getað fylgst með því á liðnum áratugum hvernig hið góða ríki vestursins gengur fram og beitir hervaldi til að ,,leysa" vandamálin með sínum sérstæða hætti.

Réttlæti hins sterka er ekki endilega réttlæti hins veika eða litla eins og við höfum fengið að sjá.

Eitt er það ríki sem er í ,,hlaðvarpanum" hjá hinu volduga ríki og sem hefur fengið að vera í ,,friði" ef frið skildi kalla og það er Kúba, en kannski er það vegna þess að þar er hægt að hafa menn í geymslu, menn sem ekki hafa fallið náðar megin í tilverunni gagnvart stórveldinu.

Ritari er hreint ekki viss um að hann geti talið upp öll ríkin sem fengið hafa að ,,njóta" refsivandar stórveldisins en hann veit þó, að þau eru í Ameríku, Asíu, Evrópu og kannski Afríku líka og e.t.v. er það Ástralía sem ein hefur sloppið, án þess að það verði fullyrt.

Og til eru eyjar í Kyrrahafi sem teknar hafa verið að íbúum sem orðið hafa óbyggilegar vegna þess að stórveldið þurfti á þeim að halda til að sprengja kjarnorkusprengjur.

Nú eru það Miðausturlönd sem fá að finna fyrir því og gerendur eru Bandaríkin og Ísrael, en komið hefur fram að óskað hafi verið eftir fleirum til samstarfs og fylgdar.

Sagan hefur kennt okkur að ,,æði" rennur yfirleitt af með tímanum en hvort svo fer núna verður ekki metið af ritara, þó hann voni og óski þess að fundinn verði friður áður en allt fer á versta veg.

Allsherjar heimsstyrjöld er ekki það sem við viljum sjá og alls ekki eins og vopnabúnaði er háttað í nútímanum, því ef gripið verður til þeirra ægilegustu er hreint ekki víst að um þurfi að binda og líklegt er að Jörðin okkar verði ekki eftir slíkan hildarleik sú söm og hún er nú.

Við vonum það besta og viljum ekki trúa því að það versta sé að koma, því það sem þá gæti gerst má aldrei má gerast.

Það er hægt að eyðileggja Jörðina okkar. Við höfum komist það langt að búa yfir tólum til þess.

Er það þangað sem viljinn stendur til að komast: Að tortíma öllu lífi eins og við þekkjum það og að við taki eitthvað, sem við getum ekki hugsað okkur og ekki komið orðum að til að lýsa.

Við vonum það besta, viljum ekki trúa að það versta geti komið, en það getur það og því þarf allt gott fólk að gera sem það getur, til að lægja öldur og stilla til friðar.

Og vel að merkja: Hvar eru Sameinuðu þjóðirnar?

Við vitum hvar höfuðstöðvarnar eru en hvað er að gerast þar? Er ekki fundað? Málin ekki rædd og ekkert gert til að lægja öldur?

Hver er samstaðan og um hvað var sameinast?

Það hefur verið slegið upp fundi af minna tilefni en því sem við horfum upp á þessa dagana.

Og hvernig má það vera, að þjóðin sem þola mátti einhvern ógeðslegasta glæp sem um getur í Helförinni ógurlegu, skuli ganga fram með takmarkalitlu ofbeldi gagnvart nágrönnum sínum á Gaza og Vesturbakkanum og gengur núna fram með herraþjóðinni, sem herjar á nágrannalöndin og gerir það með sem virðist vera takmarkalítið, ef ekki takmarkalaust ofbeldi?

Fólk á flótta

 Við höldum okkur á Íslandi, skoðum glefsur úr pólitíkinni, sem er skrítin tík, eins og einhver maður sagði.

Það virðist vera ,,heitt“ í Borgarstjórn Reykjavíkur, hnútuköstin ganga þar á víxl og fulltrúi Framsóknarflokksins varð fyrir því að líkja fulltrúum Sjálfstæðisflokksins við apa, sem eru reyndar skemmtilegar skepnur og skildar okkur mönnum!

Þeir hafa það fram yfir okkur að þeir nota ekki greind sína til að smíða óþverravopn til að strádrepa, limlesta og eyðileggja.

Ef til vill getum við ýmislegt af þeim lært, ef að er gáð og þeir byggja t.d. ekki borgir fyrir ,,alvitringa“ til að leggja í rúst; huga bara að sínu eftir því sem þeir best geta og láta aðra að mestu leiti í friði.

Í Morgunblaðinu gerðist það, að fjallað er um forsætisráðherra íslensku þjóðarinnar á málefnalegan hátt:

Kristrún bendir á það sem frekar lítið hefur verið rætt þ.e. að í landinu okkar eru fleiri en þeir sem mest er um rætt og atvinnuleysi, er að mestu bundið við fólkið sem hingað hefur komið til að leita að betri stað til að búa á.

Þegar margir flytja til lands þar sem fámenn þjóð býr má reikna með að af því geti hlotist vandi vegna aukins álags á innviði samfélagsins, sem fá ný vandamál til að glíma við.

Landið var opnað upp á gátt á síðasta kjörtímabili af góðu fólki sem taldi sig vera gott og það hefur svo sem gerst áður í sögu íslensku þjóðarinnar að hingað hafi komið fólk sem var á flótta frá ógn sem að því steðjaði á heimaslóðum.

Og sagan segir að því hafi verið misjafnlega tekið en því viljum við helst gleyma!

En hvað sem því líður, þá er vandi fyrir litla, fámenna þjóð að taka við fjölda fólks með ólíkan bakgrunn og sem er frá öðrum menningarheimi.

Úr því þarf að vinna og ef til vill þarf að hafa einhverja hemla á hverjir fái að koma, en það er sannarlega auðveldara að benda á en að segja hvernig skuli að staðið.

Katrínarstjórnin sjálfstæðíska, vildi að því eð virtist vilja bjarga öllum, hvort sem hægt væri að gera það sómasamlega eða ekki og það reyndir og reynir á innviði.

Það er auðveldar að gagnrýna en að benda á hvað mætti betur fara, því þarfir fólks eru eins misjafnar og það er margt.

En við þurfum að reyna að bæta úr og laga það sem ekki gengur og kannski að taka ekki við fleira fólki en við getum með sæmilegum hætti ráðið við að annast og hlúa að.

Það er ekki viðunandi að atvinnuleysi sé 10% hjá innflytjendum en ,,nær ekkert“ hjá þeim sem hingað hafa flutt, væntanlega að brýnni nauðsyn.

Að vera hissa!

 

Það er eitt og annað sem komið getur af stað hugrenningum í kollinum á forseta Bandaríkjanna og nú er t.d. sagt frá því í The Guardian að hann sé hissa.

Myndir úr safni

Þeir sem stjórnað hafa herveldinu mikla haf verið duglegir við að þykjast vera að taka til og siða aðrar þjóðir en eru frekar lítið fyrir það að líta í eigin barm.

Sá sem núna situr þar við völd er talsvert frábrugðinn þeim sem þar hafa áður setið á forsetastóli.

Og nú er hann að sýna mátt sinn og megin í Miðausturlöndum og sér ekki fyrir endann á þeim afskiptum, því þar er margt hægt að eyðileggja og marga hægt að drepa.

,,Kristilegu blómin spretta í kringum hitt og þetta…“, og víst er að við sjáum ekki fyrir endann á því sem nú er að gerast, því það er enn nóg eftir.

Ísrael er með í leiknum og þar á bæ kunna menn að níðast á öðrum s.s. við höfum séð á Gaza og á Vesturbakkanum.

Lífið er skrítið og mennirnir flóknir, því er það, að nauðsynlegt er, að þegar fólk er valið til forystu, þá séu þau valin sem eitthvað hafa til brunns að bera.

Á það hefur skort og við þurfum ekki að líta út fyrir landsteinana til að sjá dæmin þar um.

Eitt sinn var t.d. Miðflokkur við völd hjá okkur í formi Framsóknarflokks og fáir gleyma göngutúrnum og sýningunni þegar formaður hans rigsaði yfir á Hótel Sögu.

Sá er enn sitjandi í stóli á Alþingi og eys úr brunni visku sinnar úr ræðustóli þaðan og víðar, en veldur ekki tjóni í heimspólitíkinni svo vitað sé.

Það er alvarlegra mál þegar stórveldi með nær ótakmarkaða hernaðargetu er stýrt af manni sem í engu virðir það sem virða þarf.

Það sem er að gerast í Miðausturlöndum og víðar fyrir tilstuðlan forseta Bandaríkjanna og þeirra sem honum fylgja, er óendanlega sorglegt og svo er að sjá sem Sameinuðu þjóðirnar séu ekki lengur til.

Það er eins og ekkert þurfi að ræða og ekkert þurfi að hugsa tvisvar, heldur er aðeins vaðið áfram af offorsi, sem sjaldan hefur áður sést jafnmikið, en hefur þó svo sannarlega sést.

Við vonum að það fari að sjá fyrir endann á þessu æðiskasti og getum lítið meira en vonað.

Limlestingar og manndráp eru ólíðandi hver sem í hlut á og lífin sem farin eru í súginn verða ekki vakin að nýju og því er það, að þessum hryllingi þarf að ljúka ekki seinna en strax.

Að virkja til orkuöflunar er góðuur kostur

 Það er víða hægt að virkja til orkuöflunar í landinu okkar og á mbl.is er fjallað um einn af möguleikunum.

Að virkja fallvötnin er góður kostur og eftir stjórnarskiptin, sem urðu eftir vetrarkosningarnar og að Abúdabí ríkisstjórnin hvarf frá, hafa möguleikarnir margfaldast.

Í umfjöllun blaðsins er þess getið að flöskuhálsinn sé tregða manna til að skilja, að ekki er nóg að virkja, það þarf líka að koma orkunni til notenda.

Slíkur skilningur hefur verið að frekar skornum skammti fyrir norðan en vonandi hillir undir að breyting geti orðið þar á.

Í tíð ríkisstjórnar Vinstri grænna, Sjálfstæðisflokksins og Framsóknar var umhverfisvænskan slík að það mátti vart velta við steini án þess að það færi í umhverfismat og síðan yfirmat og klögumálin gengu á víxl.

Nú hefur orðið breyting á með nýjum ráðherra orkumála, en sá skilur, að ekkert verður til af engu og að þegar litið er til baka, þá má finna dæmin um að flest getur orðið að engu ef viljinn er nægur.

Ráðherra sá sem nú er, virðist átta sig á því að til að tryggja að næg orka sé til í kerfinu, þarf að afla hennar og að það verður ekki gert með því einu að tala og tala meira, þar til allir eru orðnir leiðir á masinu og snúa sér að öðru.

Við vonum því að guð láti gott á vita og að í stað heimshornaflakks, verði unnið að hagsmunum íslenskrar þjóðar.

Það virðist vera vilji til og vonandi liggja dragbítarnir kyrrir í holum sínum, en ef ekki, þá sitjum við áfram í því fari stöðnunar og ráðleysis sem einkenndi fyrri ríkisstjórn.

Nóg er af óvirkjuðum virkjanakostum, í fallvötnum, jarðhita og vindorku en það hefur skort viljann til að nýta kostina.

Við skulum vona að þeir tímar séu gengnir yfir og að bjartari tímar séu framundan.

Ekki eru allar ferðir til

 The Guardian segir frá peningaflutningamálinu mikla, sem úkraínskir aðilar voru staðnir að í Ungverjalandi.

Forsætisráðherra Ungverjalands hefur skipað svo fyrir að verðmætin skuli kyrrsett um tveggja mánaða skeið á meðan málið sé rannsakað.

Gullið og peningarnir voru flutt með bílum og verðmætið er talið vera um 40 milljónir dollara og þar af 35 milljónir í reiðufé auk 9 kílóa af gulli.

Eins og kunnugt er, hefur verið fremur kalt á milli ríkjanna og Ungverjar hafa haldið því fram, að úkraínsk ,,stjórnvöld“ hafi tafið fyrir viðgerð á olíuleiðslu sem þeir (Ungverjar), treysta á til að fá olíu frá Rússlandi og að auki jafnvel tafið fyrir viðgerð á lögninni með því að gera á hana árásir með drónum.

Zelensky hefur hins vegar, sakað Ungverja um að halda verðmætinu ,,ólöglega“ og kallað haldlagninguna ,,ræningjastarfsemi“ og hvatt evrópska leiðtoga til að blanda sér í málið.

Ritari hefur ekki séð upplýsingar um, á hvaða ferðalagi hinir virðulegu peninga og gull flutningamenn voru, né á hverra vegum þeir fóru í þetta ferðalag.

Hafi þeir verið að forða fjármunum sem Úkraínu hafa verið gefnar af ,,vinum“ þeirra í ESB eða annarsstaðar, þá er svo að sjá sem fátt sé orðið um undankomuleiðir fyrst þeir völdu Ungverjaland.

Í framhaldi fréttarinnar er síðan sagt frá því hvernig gangi á vígvellinum og er þar skemmst frá að segja, að Úkraínar segja eitt og Rússar annað.

Þá er sagt frá því að hin friðsömu Bandaríki hafi hvatt til friðarviðræðna milli landanna og stungið upp á, að þær gætu farið fram í Sviss eða Tyrklandi en tyrkneski forsetinn hefur tjáð sig um málið og sagt sem svo að: Átökin í Íran mega ekki hindra friðarviðræður fyrir Úkraínu.

Friður fyrir Úkraínu er væntanlega líka friður fyrir Rússland og A- héruð Úkraínu, sem hafa legið undir árásum úr vestri um margra ára skeið eins og flestir vita, sem vilja vita.

Þeir sem ,,vilja fá meira að heyra“ af þessu máli geta nálgast greinina með því að nota sér tengilinn sem er hér í upphafi.

En ágreiningsmálin milli Úkraínu og Rússlands er tæplega hægt að leysa nema með því að skoða fortíðina, horfa til framtíðar og segja skilið við nútíðina, en ólíklegt er að úkraínsk ,,stjórnvöld“ hafi áhuga á því fyrstnefnda.

Ráðist á lönd

 Það er ráðist á lönd og íbúa þeirra af löndum, eða réttara sagt, af þeim sem fara fyrir ríkjum og í nútímanum er okkur boðið að fylgjast með hervirkjunum, í nánast ,,beinni útsendingu".

Teikningin er fengin úr Heimildinni og mun vera af friðarpostulanum mikla sem telur sig vera að bjarga veröldinni.

Flestir miðlar flytja fréttir af ófögnuðinum en þó er okkur að mestu hlíft við því að horfa á manndrápin en við fáum að sjá afleiðingarnar, eða réttara sagt, sumt af þeim.

Þegar fénaður er leiddur til slátrunar í sláturtíðinni er þess gætt að aftakan fari fram á eins snöggann og hreinlegan hátt og hægt er að koma við, en þegar ráðamenn ríkja fyllast morðæði, þá er í engu skeytt um hvernig limlestingar og dráp fara fram.

Nú er það klerkaveldið Íran sem sætir hernaðarofbeldi af hálfu Bandaríkjanna og Ísraels og nágrannaríki þess síðarnefnda

Fyrirmyndarríki er Íran ekki og spyrja má hvort ríkin tvö sem eru að ráðast á það land þessa dagana, séu það eitthvað frekar.

Ritari hefur efasemdir eftir að hafa fylgst með ferli þessara ríkja undanfarna áratugi, svo ekki sé nú sagt síðustu árin og mánuðina.

Forseti Bandaríkjanna og framkoma hans er kafli út af fyrir sig sem erfitt er að útskýra.

Og það er víðar verið að, þó það hverfi nú um stundir í skuggann af hervirkjum ,,lýðræðisríkjanna".

Ungverjar góma peningaflutningabíl sem er að forða því sem úkraínsk stjórnvöld geta ekki komist yfir að nota til betri staðar og gera má ráð fyrir að þar séu íslenskar krónur í milljörðum með í safninu.

Það er vafalaust afar göfugt að dreifa ofgnótt íslenskra gjaldeyristekna til þeirra sem kunna betur með fé að fara; bjarga því frá íslenskri alþýðu, sem ekki kann með fé að fara.

Hvort hjólasjúkrahúsinu sem gefið var á fyrra kjörtímabili var ekið á brott frá þiggjendum vitum við ekki, en vafalaust hefur tekist að bjarga lausafé til ,,virðingarverðra" peningastofnana.

Hver er hvað og...

 

Sendiherra Rússlands útskýrði í ræðu hvernig flækjurnar geta verið þegar að því kemur að segja hver er hvað, í þeirri flóknu og margbreytilegu mannlífsflóru sem er í t.d. Rússlandi og Úkraínu og reyndar miklu víðar.

Hvað er Úkraína og hvað er Rússland og hver er hvað á landsvæði sem hefur verið hvað íbúa varðar og landamerki, í margvíslegum breytingum í tímans rás.

,,Hvers er hvað og hvurs er hvers" er stundum slegið upp hér á ,,ísa köldu landi" og ef okkur finnst tilveran flókin hvað þetta varðar, þá má nærri geta, að svo sé austur þar og víðar.

En að sendiherranum. Hann vakti máls á þessu og tók dæmi af sjálfum sér og frá því er sagt í Russya Today og kannski víðar.

Í undirfyrirsögn þar sem sagt er frá þessu, segir í íslenskri þýðingu: ,,Vassily Nebenzia hefur sagt að foreldrar hans hafi verið af saporózsískum kósakkaættum og að þeir séu meira úkraínskir ​​en núverandi leiðtogar í Kænugarði.

Zaproritsya er þekkt hérað í Úkraínu sem mikið hefur verið í fréttum og ekki síst vegna sprengjuárása Úkraína á kjarnorkuknúið raforkuver sem þar er og á því svæði segist sendiherrann vera upprunninn ef að sé gáð.

Hann segist bera skrýtið nafn sem erfitt er að finna en sé komið frá kósökkum..., sem við þekkjum reyndar dálítið úr sögunni og við vitum líka, að þeir eru auk annars, frægir fyrir dansinn sinn!

,,„Faðir minn var sannur Úkraínumaður og móðir mín var líka af kósakkaætt,“ sagði Nebenzia í ræðunni og hélt því fram að þau væru meira Úkraínumenn en núverandi aðstoðarutanríkisráðherra Kænugarðs, Mariana Betsa, og sendiherra hjá Sameinuðu þjóðunum, Andrey Melnik. Rússneski sendiherrann sagði frá því hvernig faðir hans bauð sig fram til að ganga í sovéska herinn í síðari heimsstyrjöldinni til að berjast gegn nasistum."

Tilveran er flókin og lífið eftir því og þau sem halda því fram að allt sé klippt og skorið austur þar, ættu að hugleiða þá þjóðafjölbreytni sem er orðin í litla Íslandi og víðar.

Þessar hugleiðingar eru settar hér á rafrænt blað vegna þess sem fram kemur í máli sendiherrans.

Og óneitanlega verður ritara hugsað til þess hvernig samsetning íslensku þjóðarinnar hefur breyst í tímans rás og líklega aldrei eins hratt og nú.

Við erum svo heppin að búa á eyju og því eru landamæri nokkuð klippt og skorin en það er alls ekki svo í heiminum öllum.

Hvert vill hann fara?

  Teiknari The Guardian sér málin með sínum augum og dregur upp myndir af einum helsta leikaranum; leikaranum ægilega sem ,,stjórnar" v...