Að gera gagn í stað ógagns

 

Það er og hefur lengi verið ófriður í Úkraínu, sem þarf víst ekki að segja neinum.

Um það skrifar Ámundi Loftson fyrrverandi bóndi og sjómaður ágæta grein í Morgunblaðið 3/11 sl. og vekur athygli á því sem við blasir en enginn gerir neitt með, að:

,,Íslend­ing­ar eru herlaus þjóð sem lengst af hef­ur talið sig hlut­lausa þegar kem­ur að hernaðarbrölti. Nú hef­ur þó orðið breyt­ing þar á. Ráðamenn á Íslandi hafa nú skipað sér í raðir stríðsæs­inga­manna sem hrópa á sig­ur með eyðilegg­ing­ar- og dráp­stól­um."

Og:

,,Orðið er það eina vopn sem sigrað get­ur í deil­um og átök­um. Viðskipti, sam­vinna og víðtækt sam­neyti á öll­um sviðum er ör­ugg­asta trygg­ing fyr­ir friði sem til er. Ein­angr­un og víg­væðing er jafn ör­ugg ávís­un á hið gagn­stæða."

Og síðar:

,,Með fundi æðstu manna mestu stór­velda heims sem hald­inn var á Íslandi 1986 mörkuðu Íslend­ing­ar sér sér­stöðu í sátta- og friðar­mál­um. Þá buðu þeir fund­arstað sem var þeg­inn. [...] Augu heims­ins beind­ust að Íslandi. Íslend­ing­ar voru komn­ir á kortið í friðar­mál­um heims­ins."

Íslenskir ráðamenn ættu að lesa þessa grein í heild sinni, tileinka sér boðskap hennar og gera síðan gagn í stað ógagns.

Vopnin inn og út og síðan út um allt!

Mynd úr The Zerohedge

Í vefritinu Zerohedge er sagt frá ferðum vopna sem send eru til Úkraínu af NATO þjóðunum. Í ljós kemur að ekki er á vísan að róa um hvar þau lenda og svo mikið er víst, að hluta af þeim er smyglað úr landi og m.a. til Finnlands.

Haft er eftir Christer Ahlgren hjá lögreglunni í Finnlandi að þar séu þeir að sjá þessi vopn:

“We are seeing signs that these weapons are already in Finland, (…) and we have already seen signs that weapons delivered to Ukraine have been found in Finland,” Ahlgren says.

Þá segir þar að kollegar þeirra hafi sé hið sama vítt um Evrópu og þar á meðal flaugar frá Úkraínu, sem ætlaðar eru til að beita gegn skriðdrekum.

Þá segir: 

,,Óttast er að Javelin skriðdrekaeldflaugin geti einnig hafa ratað í hendur glæpamanna í Evrópu. Eldflaugin stuðlaði að farsælli vörn Úkraínumanna á fyrstu stigum stríðsins, og sem Bandaríkin og Bretland hafa útvegað Úkraínu mikið af. Flaugin hefur að sögn, sést boðin til sölu á undirheimavef í sumar, en ekkert staðfest tilfelli er um að vopnið hafi verið notað í árás utan Úkraínu."

Menn telja sig hafa vissu fyrir að til smyglsins hafi verið farið um hafnir en ekki flugvelli og vitað er um úkraínska flóttamenn sem greitt hafa fyrir flutning yfir landamærin með vopnum en ekki peningum.

Niðurlagsorð frásagnarinnar eru:

,,„Úkraína hefur fengið gríðarlega mikið af vopnum, og það er gott, en við munum eiga við þessi vopn í áratugi og við erum að greiða fyrir það með þessu“ Og ,,Þeir sem tekið hafa ákvarðanirnar hafa ekki tekið með í reikninginn að stríðið í Úkraínu hefur einnig aukið vinnuálagið á lögregluna".

Korn og heimtufrekja

 Þeir tóku spjall saman um daginn Biden og Zelensky og umræðuefnið var fastir liðir eins og venjulega. 

Zelensky vantaði sitt af hverju og ekki síst væri gott að fá eitthvað fullkomnara og betra en komið hefði síðast, svona til að hressa upp á liðið og andann í því.

Trúlega hefur bóndinn í Hvíta húsinu í Washington sofið illa nóttina áður, því hann missti sig (,,lost his temper") í spjallinu, líklega minnugur þess að ólíkt náunganum í símanum, þyrfti hann að standa frammi fyrir þjóð sinni fyrir þær gjafir sem yrðu gefnar.

Það er ekki gott að móðga þann sem heldur manni uppi, veitir og gefur af mikilli fórnfýsi, til að hægt sé að standa sig í blóðugum slagnum við veldið í austri!

En það er heldur ekki gott að samkomulagi sem komið var á af mannúðarástæðum(?) sé spillt með því að nota tækifærið til að klóra birninum öfugt.

Frá því hátterni var sagt í rússneskum fjölmiðli með eftirfarandi hætti:

,,“This subversive action of Kiev grossly violates the Istanbul agreements and, in fact, puts an end to their humanitarian dimension. It is now obvious to everyone that the Black Sea humanitarian corridor is being used by the Ukrainian side for military sabotage purposes,” Nebenzia said, referring to Saturday’s drone attack on Sevastopol."

Það góða er, að mönnum tókst að sjatla málið og nú munu Rússar fylgjast enn betur en áður með flutningaskipunum sem flytja kornið frá Úkraínu.

Og við munum að það gekk þannig fyrir sig síðast þegar hik varð á flutningunum að ríku þjóðirnar gengu fyrir og fengu sitt fyrst, síðan komu þær sem þjáðust af hungri og ætli það verði ekki eins nú.

Ef einhver skyldi vera búinn að gleyma því hvernig staðið var að flutningunum í upphafi, þá má lesa um það hér á vef New York Times.

Ný forysta, skítur, skógrækt og bænakvak

 

Ein helsta frétt Morgunblaðsins þennan morguninn er að Samfylkingin hefur valið sér nýjan formann og ekki bara það, því eins og segir í fyrirsögninni hér að ofan er um algjöra endurnýjun á forystu flokksins að ræða.

Það er ástæða til að fagna þessum tíðindum með blaðinu, því brýn nauðsyn er að raunverulegur jafnaðarmannaflokkur sé á sviði stjórnmálanna í landinu okkar kæra og nú er staðan sú að svo er og auk þess mun Sjálfstæðisflokknum verða valinn formaður, nýr eða ekki nýr, á landsfundi flokksins sem haldinn verður innan tíðar.

Það er reyndar Sjálfstæðiskona sem ritar grein sem birtist í blaðinu í dag undir fyrirsögninni ,,Skítur skeður", og óhætt mun að fullyrða að greinin tengist á engan hátt því sem gerast mun á væntanlegum landsfundi Sjálfstæðismanna!

Greinin er um mikið alvörumál í lífi þjóðar, það er að segja hvernig hægt sé að tryggja þjóðinni áburðarefni til ræktunar nytjajurta. Vigdís Häsler framkvæmdastjóri Bændasamtakanna minnir á að eitt sinn átti þjóðin áburðarverksmiðju sem framleiddi köfnunarefnisáburð, en auk þess þarf þrífosfat og kalí og möguleikar gætu verið á að vinna þau efni úr því sem til fellur af... já einmitt, skít!

Í beinu framhaldi af áminningu Vigdísar er rétt að geta aðsendrar greinar eftir Albert Þór Jónsson viðskiptafræðing, sem velur grein sinni yfirskriftina ,,Skógrækt er snilld" og svo sannarlega er hægt að taka undir það.

Albert segir m.a. í grein sinni: 

Mik­il tæki­færi fel­ast í því að gera skóg­rækt að sjálf­bær­um at­vinnu­vegi á Íslandi á næstu 15-20 árum, sem skil­ar veru­leg­um gæðum og ávinn­ingi til sam­fé­lags­ins.

Rétt er að taka undir þau orð og rifjast upp hve skógrækt hefur vaxið mikið vítt um landið á seinni árum, eða líklega frekar áratugum, því skógrækt er verkefni til langrar framtíðar og ekki er ólíklegt að henni muni vaxa fiskur um hrygg eftir því sem tímar líða.

Það er ánægjulegt að fletta blaði sem er bæði jákvætt og fræðandi og þannig er Morgunblaðið í dag og þó tvær af þremur úrklippum þessarar bloggsíðu séu aðsendar greinar, þá er ekki þar með sagt að blaðamennskan standi ekki fyrir sínu. Aðsend grein og hvatning til áframhaldandi vandaðrar fréttamennsku er í blaðinu eftir Ingibjörgu Gísladóttur sem er hér að neðan.

,,Bænakvak" Ingibjargar er hvatnig til blaðamanna Morgunblaðsins um að taka sér ekki til fyrirmyndar RÚV. 

Ingibjörg segir, er hún lýsir tilhlökkun sinni þegar kemur að því að lesa blaðið:

,,Til­hlökk­un­in er þó blend­in núorðið því sum­ir frétta­menn þess virðast hafa tekið RÚV sér til fyr­ir­mynd­ar og [hafa] látið af hlut­leysi í frétta­vali og frá­sagn­ar­hætti." 

Ingibjörg er ekki ein um það að hafa fengið sig sadda af ,,frétta"- flutningi RÚVsins, sem er orðinn þannig að oftar en ekki verður að leita sér upplýsinga annarstaðar í þeirri von að takast muni að finna óbrenglaðan uppruna ,,fréttanna". 

Evrópskt gasbras

Á skjáskotinu hér að ofan er haft eftir Putin: ,,að vesturveldin vilji þurrka Rússland af hinu pólitíska landakorti". Hann telur að það geti orðið fyrirhafnarmikið og lítil ástæða er til að efast um að það sé rétt. 

Það er ekkert nýtt að verið sé að agnúast út í rússnesk stjórnvöld af vestrænum stjórnmálamönnum og skemmst er þess að minnast að fyrir nokkrum árum var reynt að ,,svelta" þá til hlýðni með því að reyna að svipta þá aðgangi að ýmsum eftirsóttum matvælum úr landbúnaði og sjávarútvegi. 

Og auðvitað tóku íslenskir stjórnmálamenn þátt í því!

Niðurstaðan varð að íslenskur sjávarútvegur og landbúnaður skaðaðist, en hvort rússneskur almenningur tók eftir því að ekki fengust lengur íslenskar vörur er óvíst. Hitt er víst, að Rússar brugðust hárrétt við og efldu framleiðslu sína á landbúnaðarvörum og skömmu síðar voru þeir orðnir útflytjendur í stað þess að vera innflytjendur.

Íslenskir bændur og sjómenn sátu uppi með skaðann en Rússland elfdi og styrkti innviði sína. 

 Miðillinn ,,The Zerohedge" tók saman og sagði frá orkuhungrinu í Evrópu og segir þar frá því hvernig mönnum hefur gengið að venja sig af rússneskum orku eftir að viðskiptaþvinganir voru teknar upp gagnvart Rússlandi. 

Evrópusambandið bannaði rússnesk kol og stefnir að því að hætta að mestu olíuinnflutningi þaðan fyrir árslok 2022. Tilgangurinn mun vera að svipta Rússa góðri tekjulind.

Að hætta notkun á rússnesku gasi reyndist vera meira mál en gert var ráð fyrir og vonast var eftir. Birgðir af gasi sem komið hefur eftir leiðslum, eru að verða búnar og því hefur eftirspurn eftir gasi eftir þeirri leið, breyst í eftirspurn eftir fljótandi gasi (LNG), m.a. frá Rússlandi!

Miðillinn hefur það eftir Wall Street Journal að innflutningur ESB á fljótandi jarðgasi hafi aukist um 41% milli ára fram í ágúst.

Rússneskt fljótandi gas hefur ekki verið ofarlega í umræðunni, að því er haft er eftir Maria Shagina hjá International Institute for Strategic Studies í London í WSJ.

Verð á jarðgasi hefur hríðlækkað í Evrópu síðustu vikur, eftir að greint var frá því að fjöldi LNG-flutningaskipa sé þar í gasflutningum. En samkvæmt ,,MarineTraffic" eru um 60 LNG-skip, eða u.þ.b. 10% af LNG-skipum í heiminum, um þessar mundir á siglingu eða liggjandi við akkeri í Norðvestur-Evrópu, Miðjarðarhafinu og við Íberíuskagann. 

Skipin sem munu að miklum hluta vera bandarísk eru talin vera fljótandi geymsla fyrir gas, vegna þess að þau geta ekki losnað við farminn vegna vandamála varðandi uppgjör á honum og flutningsgjöldum.

Skipin munu að stórum hluta vera bandarísk.

Eftirspurn eftir jarðgasi hefur rokið upp í Evrópu vegna skorts sem myndaðist þegar ESB reyndi að draga úr kaupum á rússnesku jarðgasi í kjölfar innrásarinnar í Úkraínu og Vesturevrópa er orðin stærri á markaðnum en Asíulöndin,  sem helsti innflytjandi á LNG frá Bandaríkjunum (65%).

ESB hefur heitið því að draga úr kaupum á rússnesku jarðgasi um næstum tvo þriðju hluta og Litháen, Lettland og Eistland hafa heitið því að hætta alfarið innflutningi á rússnesku gasi. 

Evrópa er ekki ein í þessu gasbrasi, því í ljós hefur komið að Kína hefur flutt inn næstum 30% meira gas frá Rússlandi það sem af er þessu ári en áður var.

Í greininni sem hér er vitnað til er bent á, að þessi viðskipti efli fjárhag Rússlands í stað þess að grafa undan honum eins og ætlunin hafi verið að gera. 

,,Í upphafi skyldi endirinn skoða", segir í íslensku orðtaki og óhætt er að segja að það sé í gullnu gildi hvað þessi mál varðar!

Sagt er í greininni að sök(!) Sviss vegna viðskiptanna við Rússland sé mikil vegna milligöngu í viðskiptunum. 

Hvort um sök í því efni er um að ræða verður að teljast umdeilanlegt, því hin kalda staða er sú að þjóðir Evrópu þurfa á gasi að halda, hvað sem líður kreddum stjórnmálamanna.

Og ekki bætti úr sú skammsýna ákvörðunartaka að loka kjarnorkuverum, sem reyndar þurfa á úrani að halda og sem einna best er að fá frá... já einmitt: Rússlandi!

,,Heiðra skaltu skálkinn svo hann skaði þig ekki" segir íslenskt máltæki og mættu menn hafa það í huga, hvort heldur sem búið er í Úkraínu, eða innan ESB. Brölt í Brexiti eða verið Bidensku heimsveldisbrölti.

Til hamingju Seltirningar með nýju borholuna!

 

 Skjáskot úr Morgunblaðinu 26.10.2022

Það er liðin tíð að menn séu að rogast með kolapoka til kyndingar á Seltjarnarnesi, eins og var þegar undirritaður ólst þar upp á árunum 1949 til 1958.

Á þeim árum var kynt upp með kolum og mér er minnisstætt þegar afi var að koma þeim inn um gluggaop á útvegg, inn í kyndiklefann.

Á þessum tima var Seltjarnarnesið dreifbýlt og gjörólíkt því sem það er í dag, næsta hús til austurs var glæsibygging á þeirrar tíðar mælikvarða og til vesturs var og er húsið Bollagarðar, en það áttu menn trillu og brugðu sér út á sjó og sóttu fisk í soðið þegar tækifæri gafst.

Seinna var byggt hænsnahús norðan við Skuldina okkar og það gat verið gaman að snúast í kringum karlana sem það áttu.

Í dag er frétt um það í Morgunblaðinu, að tekin hafi verið í notkun borhola með heitu vatni í stað annarrar sem gafst upp á tilveru sinni og sýnir það okkur að kolaburður er ekki lengur stundaður á Seltjarnarnesi nema ef vera kynni til kyndingar á grillum þeirra sem ekki nota gasgrill. 

Ég ók mér til skemmtunar hring um nesið um daginn og breytingin er mikil. Varla sést lófastór blettur sem ekki er búið að byggja á, breyta í malbikaða götu, eða rækta þar skrúðgarð.

Nema yst út á nesendanum, þar sem Nesstofa er og nánast hægt að teygja sig í Gróttu, þar er vin í steinsteypu- eyðimörkinni, sem vitanlega er engin eyðimörk, þó fortíðarþráin fái mann til að finnast að svo sé!

Hvað sem öllu þessu líður, er ástæða til að fagna því að hiti í jörðu sé notaður til kyndingar húsnæðis og vonandi er að holan reynist Seltirningum vel og hvað sem líður fyrrnefndri þrá, þá er vel byggt að sjá og gamli Mýrarhúsaskólinn virðist vera í góðu viðhaldi og er glæsilegur, og það sama má segja um hinn ,,nýja".

Þar voru tekin fyrstu sporin í skólagöngunni og er ég sá húsið vöknuðu minningar og á hugann leitaði sú hugsun að sveitarfélagið sem ég bý í núna, hefði mátt taka sér til fyrirmyndar, þá virðingu fyrir sögulegum mannvirkjum sem sýnd er á Seltjarnarnesi, þegar ráðist var í að brjóta niður skólabyggingu frá 1946. 

Sagan sagði að komin væri í það mygla í kjallara vegna vanhirðu væntanlega, en við erum nokkur sem teljum það sérkennilegt ef ekki er hægt að þurrka upp kjallara á húsi sem stendur á hól!

En þessi pistill átti að vera um bernskustöðvarnar en ekki nútímann, svo best er að enda hann á Passíusálmi númer 51 eftir Stein Steinarr!:

Á Valhúsahæðinni

er verið að krossfesta mann.

Og fólkið kaupir sér far

með strætisvagninum

til þess að horfa á hann.

Það er sólskin og hiti,

og sjórinn er sléttur og blár.

Þetta er laglegur maður

með mikið enni

og mógult hár.

Og stúlka með sægræn augu

segir við mig:

Skyldi manninum ekki leiðast

að láta krossfesta sig?

Það þarf nýtt hugarfar

Vefritið Kjarninn fjallaði um væntanleg formannsskipti í Samfylkingunni og myndir í þessari færslu eru skjáskot úr þeirri grein Kjarnans.

Kristrún Frostadóttir hefur komið eins og ferskur vindur inn í hús sem staðið hefur lengi með gluggana  lokaða, en dyrnar hálfopnar, eða ef til vill tæplega það.

Dyrnar hafa verið opnaðar og gluggarnir líka, loftað hefur verið út, ljósin kveikt og kaffikönnunni stungið í samband. Nýja meðlætið sem komið er á borðið í stað þess gamla (sem vonandi er komið í ruslafötuna) er ilmandi og senn mun fersk kaffiangan berast um húsið. 

Kristrún kemur úr fjármálaheiminum, þekkir muninn á plús og mínus, kann prósentureikninginn  líka og ekki bara það, því hún kann ýmislegt fleira fyrir sér og hefur náð að sanna sig sem þingmaður.

Það blása sem sagt ferskir vindar um Samfylkinguna þessa dagana og svo gæti farið að hugmyndin um ,,turn" geti aftur orðið að veruleika.

Hugmyndin um turnana tvo var reyndar aldrei neitt sérstaklega spennandi, gufaði fljótlega upp og litlu mátti muna Samfylkingin sjálf gerði það líka, eða öllu heldur kólnaði niður og hyrfi á vit sögunnar, þeirrar sem kann að greina frá mörgum íslenskum stjórnmálaflokkum sem hafa sprottið upp og síðan horfið.

Þegar svona var komið var kveiktur Logi sem er Einarsson og kemur frá Akureyri og hefur honum með hjálp góðra manna tekist að halda Samfylkingunni lifandi; hún hvarf því ekki alveg af þinginu, lifir enn og haldið er í vonina. 

Það fór sem sagt fyrir Samfylkingunni líkt og þegar kveikt er á rakettu, sem misst hefur prikið, að puðrast í allar áttir, missa marks og skemmast, en til voru þau sem héldu sínu striki: Héldu í prikið! 

En turninn hrundi hratt og örugglega.

Hinn turninn sem kallaður var, hefur sigið hægt og jafnt í jörðu, eins og gerist oft þegar ekki er gætt nægjanlega að því, að byggingin standi á traustum grunni, en þar er unnið að ,,þéttingu byggðar" við Valhöll svo ekki er mönnunum alls varnað! 

Flug litlu rakettunnar  sem Samfylkingin var orðin að sumra mati, var orðið stjórnlaust en hefur nú verið stöðvað og stefnir til nýs markmiðs með nýjum formanni og því bera að fagna. Því ekki veitir af að íslensk þjóð búi svo vel, að á stjórnmálasviðinu séu alvöru stjórnmálaflokkur og flokkar, sem gæti hagsmuna lands og þjóðar.

Samfylkingin stendur fyrir jöfnuð, þó hún hafi aldrei borðið nafn sem vísar í þá átt og gera má ráð fyrir, að sé mönnum alvara með hugmyndum um endurris, þá verði því breytt; að flokkurinn fái nafn sem vísar í raunverulega stefnu í málefnum þjóðarinnar.

Ekki er það samt svo að tilfelli Samfylkingarinnar sé einstakt í íslenskri pólitík og nægir að horfa á það flokkakraðak  sem í boði er núna: 

Nafn Sjálfstæðisflokksins vísar í að þjóðin skuli vera sjálfstæð, Framsóknarflokkurinn að sækja skuli fram, - og líklegt er að átt sé við þegar fé er rekið af fjalli. Viðreisn að reisa skuli eitthvað við. Miðflokkurinn að flokkurinn sé núll og nix! Og það sama er um Flokk fólksins sem ber nafn sem óljósara getur ekki orðið. Að lokum eru það Piratar sem sumum hefur dottið til hugar að vísi til gríska bókstafsins pi, sem engum hefur tekist að reikna til enda og að seinni hluti nafnsins sé þaðan kominn: Það er flokkur sem enginn sér fyrir hvað stendur og það hvorki í nútíð né framtíð.  

Nú gætu verið að renna upp tímar með tilveru afls á sviði stjórnmálanna sem gætir hags lands og þjóðar og hefur jöfnuð að markmiði. Markmið sem nær útilokað er að ná, en eftir sem áður er bæði jákvætt og sjálfsagt að stefna að. 

Við búum við  stjórnmálaflokka sem gæta að nokkru leyti hagsmuna sérstakra hópa í samfélaginu. Allir vita fyrir hvað þeir standa; hvaða flokkar eru hagsmunagæsluflokkar fyrir fjármagnseigendur, gamalt landbúnaðarkerfi og frekar nýlegt sjávarútvegskerfi svo dæmi séu tekin.

Það er því fagnaðarefni ef kominn er fram flokkur sem stendur fyrir það jákvæða í því sem hér var talið, en hugsar að auki um efnalegan jöfnuð í samfélaginu, að allir eigi sinn sanngjarna rétt til afkomu og aðgengi að gæðum lífsins og jöfn tækifæri til að hasla sér völl.

Vonandi er, að ekki nái sér á flug sértrúarsöfnuðir af ýmsu tagi innan flokksins, eins og gerst hefur á síðustu árum og sem m.a. lýsti sér í því að það ætti að stjórna því hvað börn í skólamötuneytum fengju að borða, að banna skyldi blóðmerabúskap svokallaðan og að taka skyldi danskan forsætisráðherra sér til fyrirmyndar og drepa alla minka á minkabúum - sem skriðu sjálfir dauðir upp úr gröfum sínum, en það er önnur saga!

Auk þess sem taka skyldi upp fyrrnefnt sértrúareldi á skólabörnum í skólamötuneytum.  

Þegar þar var komið, spurðu sumir sig þeirrar spurningar: hvar yrði numið staðar í fáránskunni?

Öðrum datt í hug hið fornkveðna sem mun vera frá Dönum komið sem fleira gott:

Það þarf að vera regla á vitleysunni!